गाथा ४२ — दुप्पणिहितं चित्तं

« यं वेरि कुब्बते वेरिं, पटिवेरिं वा पन पटिवेरि; मिच्छापणिहितं चित्तं, पापिय्यो नं ततो करे. »

सन्तं पटिपज्जथ

अनुधावथ अत्तगरहं वा हीनत्थकं वा भयुप्पादनिकं वा अज्झत्तकथं. अभिजानाथ हिंसं या तुम्हे सकीय चित्तेन अत्तनो उपघाथाय करोथ. खिप्पं एतं मनोसल्लं निवारेथ हत्थं हदयस्मिं ठपेत्वा. सन्तं अस्सासपस्सासं करोथ अत्तनो पति मेत्ताचित्तं उपट्ठापेत्वा. अज्झत्तसद्दं विनिच्छायकं परवत्तेथ सन्तं च पञ्ञवन्तं च अनुग्गहं. होथ सब्ब-अवत्थासु तुम्हाकं अत्तनो विस्सत्तमं मित्तं.