बौद्ध-ख्रिस्तधर्मौ: प्रधानसंवादः भ्रातृत्वं च

ख्रिस्तधर्मीय-बौद्धयोः संवादः एकविंशतिशतकस्य अतीवफलदायिषु आध्यात्मिकप्रयत्नेषु अन्यतमः अस्ति। वेटिकन-नगरे गन्दन-विहारस्य मठाधीशस्य चर्च-प्रतिनिधीनां च मेलनं यथा दर्शयति, सजीवं मेलनं सैद्धान्तिक-बाधाः अतिक्राम्यति।

अस्य संवादस्य लक्ष्यं दार्शनिक-वैशिष्ट्यानि लोपयितुं न कदापि आसीत्, न वा कृत्रिम-संश्लेषण-धर्मं निर्मातुम्। अस्य उद्देश्यं तु बहु उच्चतरम् अस्ति: यत् ख्रिस्तधर्मीयाः परोपकारभावनया पूर्णाः ख्रिस्तधर्मीयाः भवेयुः, तथा च बौद्धाः सार्वभौमिक-प्रज्ञां करुणां च पूर्णतया अनुष्ठातुम्।

पर्यावरणीय-आह्वानेषु, समकालीन-एकान्तेषु, अन्तर्राष्ट्रीय-कलहेषु च सति, द्वे परम्परे एकं सामान्यं नैतिकं दायित्वं अवगच्छतः: जीवनस्य अविनाशिनीं गरिमां तथा आन्तरिकशान्तेः प्राधान्यं च साकं साक्ष्यीकर्तुम्।