พุทธศาสนาสีเขียวกับการเผชิญความท้าทายด้านสภาพภูมิอากาศ: การพึ่งพาอาศัยกันและการลงมือปฏิบัติ

ในขณะที่ความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศกำลังทำให้สมดุลพื้นฐานของชีวภาคเปราะบางลง การบรรจบกันระหว่างจริยธรรมสิ่งแวดล้อมและประเพณีพุทธศาสนาจึงมีความจำเป็นและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งกว่าที่เคย

สิ่งที่เราเรียกว่าพุทธศาสนาเชิงนิเวศ หรือพุทธศาสนาสีเขียวในปัจจุบันนี้ เป็นมากกว่าความรู้สึกอ่อนไหวทางธรรมชาติธรรมดามากนัก มันคือการสร้างมุมมองใหม่ทั้งหมดของเราต่อสิ่งมีชีวิต ซึ่งตั้งอยู่บนความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในเรื่องการพึ่งพาอาศัยกันของสรรพสิ่ง (Pratītyasamutpāda)

หากไม่มีสิ่งมีชีวิตใดดำรงอยู่ได้โดยโดดเดี่ยวหรือเป็นอิสระ ทุกการทำลายป่าไม้ สายน้ำ และความหลากหลายทางชีวภาพจึงส่งผลกระทบถึงเราโดยตรง ความมุ่งมั่นในพุทธศาสนาเชิงนิเวศนี้เชื่อมโยงอย่างแยกไม่ออกระหว่างความพอเพียงอย่างรื่นรมย์ การปกป้องช่วยเหลือผู้ที่เปราะบางที่สุด และความรับผิดชอบร่วมกันต่อคนรุ่นหลังในอนาคต